dinsdag 31 maart 2015

Speeddate

Hoe maak ik kennis met een omvangrijke groep bibliotheekmedewerkers en een nog grotere groep vrijwilligers, vroeg ik me in de eerste werkweek af. Natuurlijk zijn er vaste overleggen zoals die van het managementteam, de ondernemingsraad of het overleg met de medewerkers van het team facilitair dat ik mag aansturen. Nadeel is dat ik een beperkt aantal mensen zie en spreek. Ik nam het initiatief voor een gezamenlijk koffiemoment, waardoor ik er in ieder geval achter kwam dat ik naar de uitslagen van Go Ahead Eagles moest kijken om mee te kunnen praten met de vrouwen en mannen van logistiek. Ik durfde nauwelijks te zeggen dat ik tot voor kort geen flauw idee had dat deze voetbalclub uit Deventer komt.

Speeddate met Hanneke Nutbey en Germaine Trooster
Natuurlijk kan in een organisatie met zeven filialen nooit iedereen op dat ene moment in de centrale vestiging zijn. De oplossing werd een ronde langs alle vestigingen waar ik kennis maakte met verschillende medewerkers en in het kielzog daarvan alle bibliotheekfilialen kon bekijken.

Een andere oplossing werd de speeddate. Ik nodigde iedereen uit om een afspraak te maken voor een half uur om daarin elkaar iets beter te leren kennen. Het blijkt een gouden greep. Sultan vertelde me over haar werk in de frontoffice, Hetty gaf me een klein, fel oranje koffertje met een boek, een cadeau dat uitgereikt wordt aan iedereen die meedoet aan Boekstart, Jos legde uit wat de bibliotheekformule is, Ina vertelde me meer over haar persoonlijke achtergrond en we herkenden elkaars katholieke verleden, Yvonne beschreef hoe ze als fysiotherapeut in de bibliotheek terecht kwam, Arja vertelde enthousiast over het dichterscafé en Judith sprak vol warmte over het mooie team en de resultaten van Koek en Boek. Het is maar een greep van de verhalen die ik te horen kreeg. Belangrijk is ook dat mensen zich vrij voelen om zich kritisch te uiten. Natuurlijk zijn er, zoals in iedere organisatie, zaken die beter kunnen en ik zal eerlijk bekennen dat er soms sprake lijkt te zijn van Kafkaiaanse toestanden waarbij de een op de ander wacht en de ander op de een. Maar de grondtoon die ik hoorde (en hoor) is er een van enorme passie, gedrevenheid en plezier in het werk. Waar vind je nog organisaties waar de medewerkers zelfs na 30, soms zelfs bijna 40 jaar werken, nog iedere dag met plezier naar hun werk gaan?

Alice van Diepen
directeur

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen