maandag 16 september 2013

Liefhebben en nieuwsgierig zijn

Liefhebben en nieuwsgierig zijn
daartussen slaapt een zachte lijn

Vanaf de punten van hun haar
naderen die twee elkaar

Leo Vroman


De liefde en de nieuwsgierigheid liggen in elkaars verlengde. Bij elkaar in bed. Dat had  Leo Vroman dus al door. Wij dachten dit weekend ook zoiets. Want hoe zou het anders zo leuk en zo licht en zo gemakkelijk kunnen zijn: mensen bij de neus nemen, in de mooie gele bus laten plaatsnemen, en over hun nieuwsgierigheid laten vertellen? Het is inderdaad
alsof het over de liefde gaat,  en dan ook nog open en bloot, zonder blozen en stamelen en geschikt  voor alle leeftijden! Wat wil je nog meer?
De verhalen van de bezoekers in de bus dansen en springen om ons heen. Mannen en vrouwen van drie jaar tot tachtig jaar komen soms aarzelend meestal vrolijk aanzetten met onderwerpen die ze willen onderzoeken en besnuffelen. Het gaat van de zoektocht naar buitenaards leven, naar een dagje in iemands hersenen, tot een reis door het riool, de lichtval tussen piramides, en de ondoorgrondelijke gangen van een mol in het grasveld. Van leren jongleren, de snelheid van het licht, tot winterharde gewassen en het leven na de dood. Het zoeken, het nog niet weten, het jagen en tasten: dat is het spel, dat is het plezier. Heerlijk dus die nieuwsgierigheid, die neus waar we alles wat we de komende weken tegen zullen komen aan op kunnen hangen! We vragen ons wel af: willen al die vragen nou een antwoord?Moet die honger gestild? Of is dan de lust om te spelen en te zoeken voorbij? Misschien is het ook hier als bij de liefde. Dat zou mooi zijn. Want zoals verliefdheid transformeert tot ware liefde, zo kan nieuwsgierig-heid uitgroeien tot echte interesse. Dan roept de ene ontdekking de volgende vraag op, dan is er steeds een andere invalshoek, afgrond, lichtval, uitzicht, oplossing, gemis. Dan gaat het altijd door. En ze leefden nog lang en vaak -maar niet altijd- gelukkig. Dat klinkt niet slecht. En daar laten we het nu dus even bij. Maar we kunnen intussen wel vast met z’n allen nadenken over hoe dat eruit zou zien: een bibliotheek als een ware liefde, die vragen oproept in plaats van beantwoordt, waar je doorheen wilt rennen, die je aan wilt raken, toe wilt zingen, wilt omarmen. En als dit een beetje te wild klinkt: een bibliotheek waar je stil van wordt en alle tijd, en rust en aandacht aan wilt geven. Hoe ziet die eruit?
Ideeën vóór 31 december opsturen naar: neusgierig@obdeventer.nl    

Alied van der Meer

1e blog in het kader van project Neusgierig van Gonnie  Kleine en Alied van der Meer, een kunstproject in de aanloop naar de nieuwe Deventer bibliotheek.


mogelijk gemaakt door de Provincie Overijssel





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen