Raar maar waar : mutsen, losers en andere bijzondere kinderboeken

In Trouw van afgelopen woensdag stond een opvoedvraag van een ouder die zich afvroeg of ze de literaire opvoeding van haar kroost had laten versloffen. Het immens populaire dagboek van een muts wordt door haar kinderen verslonden, evenals de boeken over het leven van een loser. Verhalen met korte zinnen, op elke pagina een stripje, grote kleurige letters. Eigenlijk slecht geschreven en slecht vertaald vond ze, maar de kinderen vreten het, en: "gaat het er niet om dát ze lezen, maakt niet uit wat ?"

Kwalitatief is het allemaal niet heel hoogstaand, oordeelt de kinderboekenrecensent Bas Maliepaard, maar de verhalen liggen dicht bij de belevingswereld van kinderen. "Laat ze lekker lezen waar ze enthousiast over zijn, maar haal ook de betere boeken in huis en lees voor" is zijn advies.

Dat laatste kan ook nog bij beginnende pubers. "Leer ze genieten van taal. Laat ze zelf voelen wat er onder een beschrijving zit." Hij komt regelmatig op scholen en vraagt kinderen dan wat ze mooier vinden: 'De hond ligt in zijn mand, zijn neus is zwart', of: 'De hond ligt in zijn mand, zijn neus lijkt een glimmend dropje'. "Beeldspraak wint het altijd. Als je hen erop wijst, leren ze die waarderen."

Onze 'eigen' bestsellers - Francine Oomen, Paul van Loon, Carry Slee - vallen volgens Maliepaard ook nog onder de makkelijke boeken. Ze zijn duidelijk beter verzorgd en beter geschreven, maar niet wat hij verstaat onder literair. Het mooiste is een boek dat én mooie taal, én avontuur én diepere psychologie bevat. Astrid Lindgren, Paul Biegel, Joke van Leeuwen en Tonke Dragt passen daarin.

Maar er is ook veel modern moois. Anna Woltz, Enne Koens, Marjolijn Hof en Simon van der Geest, somt Maliepaard op. Of voorlezen ze vanzelf naar de literatuur leidt, durft hij niet te beweren. "Mijn broer en ik hebben dezelfde, behoorlijk literaire opvoeding genoten. Ik ben recensent, hij leest nauwelijks nog. Maar we dragen wel allebei de prachtigste verhalen met ons mee."

Mooi toch, dat de bibliotheek er is om er kennis mee te maken, de boeken te bekijken, te lenen.

Dat kan ook vanuit huis: leen een e-book en lezen maar.

Smakelijke volksverhalen tijdens tweede Voorleeslunch voor ouderen

Op donderdag 1 oktober, de Internationale Dag van de Ouderen, organiseerden de Bibliotheek Deventer en Raster Welzijn voor de tweede keer een Voorleeslunch voor senioren. Rob de Jong, directeur Vrijwilligers Centrale Deventer, Clemens Hogenstijn, gepensioneerd stadshistoricus en PvdA raadslid Bep Spa disten de meest smakelijke volksverhalen op in de Bibliotheek Keizerslanden, Servicepunt De Hoven en Bibliotheek Diepenveen.

In totaal 70 ouderen namen deel aan de lunch. In Bibliotheek Keizerslanden was het muisstil toen Rob de Jong voorlas uit het boek 'De Noordenberg' van Gerhardt Mulder. Het boek speelt zich af in het Deventer van 1920 en gaat over het leven van de vader van Mulder. Zijn ouders, de grootouders van de auteur dus, hadden een sleperij annex tapperij op het Klooster. De verhalen zorgen voor veel herkenbaarheid bij de toehoorders.

Clemens Hogenstijn leest voor in Servicepunt De Hoven

De reacties naderhand waren alleen maar positief. Samen luisteren naar verhalen is een mooie manier om anderen te ontmoeten en te leren kennen. Het geeft gespreksstof te over, niet alleen tijdens de lunch, maar ook tussen de verhalen door. Geboren en getogen Deventenaren waren verrast dat ze toch nog nieuwe dingen hoorden over hun stad hoorden. Daarnaast viel de lunch ook in de smaak. Eenvoudig maar goed!

De Voorleeslunch voor ouderen is mede mogelijk gemaakt door Albert Heijn Keizerslanden, Mondhygiëne Praktijk Deventer en supermarkt Spar op de Worp.

In Bibliotheek Keizerslanden hangen ze aan de lippen van lezer Rob de Jong

Marjan Berk schreef het speciale Nationale Voorleeslunchverhaal Mijn Oma. Daarin beschrijft ze hoe anders haar leven met haar geliefde opa en oma Kikker. Hoe ze op een dag zomaar naar Zuid-Afrika vertrekken en dat oma terug komt na de oorlog omdat opa overleden is. Marjan Berk komt overigens zaterdag 10 oktober met verhalen naar de Bibliotheek Centrum tijdens de Opa en Omadag.

Reizen naar de Bibliotheek Deventer en terug

De Veluwe

Sinds ik bij de Bibliotheek Deventer werk reis ik vrijwel iedere werkdag met de trein van Amersfoort naar Deventer en vice versa. Circa twee uur reistijd per dag, dus minimaal 8 uur per week. Acht uur per week bevind ik mij op perrons, in treinen, tussen station en huis of station en werk. Je zou het een soort tussenruimte kunnen noemen of tussentijd.

Op het moment van schrijven trekt de Veluwe zich aan mij voorbij. Blauwe lucht, dennenbomen, plukjes paarse hei tussendoor. Over het algemeen geniet ik erg van deze tussentijd. Het geeft me de kans werk voor te bereiden of af te ronden, berichten te lezen of te delen via Twitter, een boek te lezen of even in slaap te dommelen. Het traject tussen Amersfoort en Deventer is heerlijk rustig en op een enkele storing na heb ik weinig last van uitvallende of vertraagde treinen. Het is landschappelijk gezien ook een bijzonder traject. Vanuit Amersfoort volgt eerst het coulisselandschap van de Gelderse Vallei. Verspreid liggende boerderijen, weilanden met zowaar nog koeien buiten en daartussendoor kleine stukjes bos. Dat vriendelijke landschap gaat geleidelijk over in de uitgestrekte dennenbossen van de Veluwe. Een korte tussenstop in Apeldoorn is het enige stukje stedelijk landschap op het traject. Na Apeldoorn volgt nog een meer afwisselend gebied met kleine plaatsjes als Twello en de Worp die omringd zijn door groen, tuinderijen en bossen. En dan als klap op de vuurpijl krijg ik als treinreiziger een fantastische blik op de IJssel met de stad aan haar oevers. Station Deventer, ik pak mijn fiets uit de tijdelijke, vaak propvolle stalling tegenover de Schouwburg en fiets het laatste, inmiddels vertrouwde stukje naar de Bibliotheek Deventer.

Alice van Diepen
directeur
avandiepen@obdeventer.nl 

Monsterboek wint het Gouden Penseel, de prijs voor het best geïllustreerde boek

In een zwart-witte stad loopt een meisje met haar krijtjes. In kleurige lijnen tekent ze de meest wonderlijke monsters, die - zodra ze verder loopt - één voor één tot leven komen. Zo brengen ze samen kleur en chaos in de stad.

Dit tekstloze prentenboek van Alice Hoogstad heeft dit jaar het Gouden Penseel gewonnen, de prijs voor het best geïllustreerde kinderboek. De uitreiking vond plaats tijdens de opening van de tentoonstelling Penselen in het Rijksmuseum te Amsterdam en was de opmaat voor alle festiviteiten rond kinderboeken in de Kinderboekenweek.

Van woensdag 7 tot zondag 18 oktober worden heel veel activiteiten georganiseerd rond het thema wetenschap, natuur, en techniek onder het motto Raar, maar waar !
Hoogtepunt is het Deventer Kinderboekenweek Spektakel in de Deventer Schouwburg dat de Bibliotheek Deventer samen met de Leeuwenkuil organiseert op zondag 11 oktober. Wil je Paul van Loon ontmoeten, neem dan € 3,50 mee. Alle andere activiteiten op deze feestelijke wetenschapsdag zijn gratis toegankelijk. Welkom!

Kranten uit de hele wereld te lezen in de bibliotheek

Op de hoogte komen van wat de New York Times schreef over het bezoek van de Paus aan Cuba? Wat er vandaag gebeurt in Wall Street, met de aandelen VW? Hoe de toespraak van onze Koning in de Verenigde Naties ontvangen is in Washington? Wat de berichten in Al Jazirah zijn over de ramp in Mekka? Wat het lokale nieuws is in Polen?

Via de databank PressReader met 4.500 internationale kranten en tijdschriften kunt zich in de bibliotheek op de hoogte stellen van het nieuws uit de hele wereld.

In alle bibliotheken van de Bibliotheek Deventer kunt u de databank raadplegen. Het menu kent een aantal talen, maar helaas niet het Nederlands. Met een beetje kennis van de Engelse taal kunt u een keuze uit de opties maken.

Na de keuze Select Publications kunt u selecteren op land of op een taal. De meest recente publicaties zijn te selecteren door na het eerste keuzescherm te klikken op het klokje. Pagina's printen is altijd mogelijk, dat loopt zoals met al onze pc's via de betaalautomaat (wel een pinpas meenemen).  

U vindt de internationale krantenbank via de publiekspc's in alle vestigingen. Kies Databanken en klik op PressReader Internationale kranten. In de vestigingen Centrum en Colmschate kunt u PressReader ook lezen op een groot beeldscherm. Voor uw gemak!

Hebben wij uw (juiste) mailadres?

Herinnerings- en reserveringsberichten vanaf 1 oktober standaard via de mail

De Bibliotheek Deventer wil graag het aantal berichten per post tot een minimum beperken. Dat betekent dat we zoveel mogelijk per e-mail gaan verzenden. Vanaf 1 oktober krijgt iedereen waarvan we een mailadres hebben, meldingen dat er een reservering opgehaald kan worden in zijn inbox. Datzelfde geldt voor meldingen die u eraan herinneren dat de leentermijn van uw boeken of dvd's verlopen is.

Controleer uw gegevens
De twee belangrijkste redenen om zoveel mogelijk digitaal te verzenden zijn kostenbesparing en milieuvriendelijkheid. Om dat te bereiken hebben we u nodig. Krijgt u nu kaartjes in de bus dan vragen wij u het volgende:

Ga naar www.obdeventer.nl/mijn-bibliotheek en kijk bij 'Mijn gegevens' of wij een e-mailadres van u hebben en controleer of het actueel is. Hebben wij geen mailadres dan vragen wij u vriendelijk er eentje toe te voegen. Wilt u dit ook samen met uw eventuele kinderen controleren?

Let op! Heeft u geen e-mail dan krijgt u de kaartjes gewoon via de post.
Als u nu al de reservering- en herinneringsberichten per mail krijgt hoeft u niets te doen.

Wij helpen graag
Heeft u vragen of kunnen wij u helpen met het controleren van de gegevens bel dan de klantenservice: 0570 675711. Langskomen kan natuurlijk ook. Aan de inlichtingenbalie helpen wij u graag.

Het boek blijft

Net terug van vakantie ligt er een grote stapel kranten te wachten op een lezer. De Letter en Geest bijlage van Trouw heeft als titel ‘het boek blijft’ en trekt natuurlijk direct mijn belangstelling. Het is een prachtig geïllustreerd essay waarin de filosoof Coen Simon aan de hand van voorbeelden van zijn kinderen laat zien hoe belangrijk boeken, taal, verbeelding zijn. Door de plaatjes en de verhalen uit de boeken ontdekken kinderen de wereld. De verbazing op het gezicht van zijn dochter als zij, net als bij Nijntje, ook in de kamer een klok ontwaart of zijn zoon die vanuit de kinderwagen een boom herkent.

Woorden worden gekoppeld aan dingen en de wereld wordt steeds verder ontdekt. Simon benadrukt ook het belang van de verteltechniek, waarbij ik direct moet denken aan collega Hetty die ik enkele weken geleden zag voorlezen in de Gele Verhalenbus van de Bibliotheek. Haar voorleeskunst was af te lezen aan de gezichten van het groepje kinderen in de bus voor de Jumbo op het Boreelplein.
Simon vergelijkt het boek en het analoge (voor)lezen met concurrerende media zoals tv-series of social media. Ze zijn natuurlijk concurrent in de zin dat daar een groot deel van de vrije tijd aan besteed wordt. Niemand kan ontkennen dat er minder gelezen wordt op papieren dragers dan voorheen. Voorheen is dan een beperkt begrip. Mijn moeder van 83, oudste meisje in een gezin met 14 kinderen en de laatste klas van de lagere school niet afgemaakt omdat ze in het huishouden moest werken, vertelde me dat haar vader het maar zonde van de tijd vond als er gelezen werd. Gewerkt moest er worden. Maar dat terzijde. Ik denk dat niemand zal twijfelen aan de waarde van een papieren kinderboek hoewel het verhaal in digitale vorm op de i-pad bijvoorbeeld ook waardevol kan zijn. Dan kan zoonlief de boom zelfs uitvergroten of de wijzers van de klok misschien wel verzetten. Of spreek je dan niet meer van lezen maar van gaming? Misschien ben ik te optimistisch, maar ik denk (ik hoop) dat het papieren kinderboek, de illustraties, het omslaan van de pagina’s, de spanning als koekie-monster op de volgende pagina toeslaat, voorlopig nog geen echte concurrent heeft. Maar hoe zit dat met de voornamelijk tekstboeken voor volwassenen?

In mijn vakantie ging de e-reader mee met daarop het vlak daarvoor gekochte boek van Zia Haider Rahman, In het licht van wat wij weten. Gelukkig, bleek halverwege de vakantie, stak ik ook een papieren boek bij me, ‘De beloofde stad’ van Luc Panhuysen over de opkomst en ondergang van het koninkrijk der wederdopers in de 16e eeuw. Ik had de voordelen van de e-reader al een vakantie eerder ontdekt. Verlicht scherm, aanpasbaar lettertype, juist die voordelen die je nodig hebt als je boven de 50 bent. Maar halverwege de vakantie hield mijn e-reader ermee op, geen leven in te ontwaren behalve dat ik de voorkant van het boek vaag op de achterkant aanwezig zag. Daar schiet je op een camping zonder internet en elektriciteit niet veel mee op. Nadat ik even nodig had om over mijn teleurstelling heen te komen, ging ik over op het papieren boek. Leesbril op, wakawaka lampje binnen handbereik en de rest van de vakantie heb ik, naast de fiets- en wandeltochten, heerlijk ouderwets analoog een boek gelezen. Wat zegt dit? Niets. Geen verheerlijking van het papieren boek, geen afwijzing van de e-reader. (ik werd trouwens thuis door de helpdesk van Kobo uitstekend geholpen en de e-reader werkt weer) en vanuit het perspectief van lezen gezien geen concurrenten van elkaar. Vanuit het perspectief van boekwinkels en bibliotheken is het natuurlijk een heel ander verhaal, maar daarover een volgend blog. Ik lees door en kies, al naar gelang de situatie de drager die mij het beste past. En beide boeken kan ik van harte aanbevelen met als historicus een lichte voorkeur voor Panhuysen.

Alice van Diepen

directeur

avandiepen@obdeventer.nl